Wybór formy opodatkowania

forma opodatkowania

Wybór formy opodatkowania: Przedsiębiorco, jaka forma opodatkowania będzie dla Ciebie najkorzystniejsza w roku 2018?

formy opodatkowania

Wybór formy opodatkowania na 2018 r. jest jednym z ważniejszych obowiązków, z których przedsiębiorcy muszą się wywiązać. Od rodzaju wybranej formy opodatkowania zależy jak wysoki zapłacisz podatek.

Jednak nie wszyscy o podjętej decyzji muszą informować urząd skarbowy.

Obowiązujące formy opodatkowania to:

  • Skala podatkowa
  • Podatek liniowy
  • Ryczałt ewidencjonowany
  • Karta podatkowa

Jeśli zamierzasz w bieżącym roku pozostać przy dotychczasowej formie opodatkowania, nie mają obowiązku poinformowania o tym fakcie urzędu skarbowego.

Z przepisów podatkowych wynika, że raz dokonany wybór formy opodatkowania (tj. skala podatkowa, podatek liniowy, ryczałt ewidencjonowany, karta podatkowa) dotyczy też lat następnych (za wyjątkiem gdy z mocy prawa podatnik jest wyłączony z korzystania z danej formy opodatkowania).

Gdy zdecydujesz się zmienić formę opodatkowania,

wybór nowej formy powinieneś zgłosić w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego.

W związku z tym, że 20 stycznia roku 2018

wypada w sobotę czyli w dzień wolny od pracy termin przesuwa się na poniedziałek

czyli na 22 stycznia 2018 r.

 

Forma opodatkowania: skala podatkowa a podatek liniowy

W ramach zasad ogólnych opodatkowanie według skali podatkowej może wybrać każdy – aby skorzystać z tego sposobu, przedsiębiorca nie musi spełniać żadnych specjalnych warunków.

Drugim sposobem opodatkowania, który w ramach tej formy przewidują przepisy podatkowej jest podatek liniowy – 19%.

Forma opodatkowania: podatek według skali – skala podatkowa

Opodatkowując działalność według skali podatkowej przedsiębiorca opłaca progresywny podatek dochodowy, czyli im wyższy uzyskuje dochód, tym wyższy uiszcza podatek.

W 2018 r. obowiązuje dwustopniowa skala podatkowa, która ma dwie stawki, w wysokości 18% i 32%. Podatek według stawki w wysokości 18% zapłaci osoba opodatkowana według skali podatkowej, której dochody w roku podatkowym nie przekroczą kwoty 85.528 zł. Uzyskanie wyższego dochodu będzie oznaczało konieczność zapłacenia podatku według stawki 32%.
 
Więcej na temat skali podatkowej i kwoty wolnej od podatku przeczytasz tutaj.
  
Aby opodatkować wykonywaną działalność gospodarczą podatkiem liniowym, przedsiębiorca musi natomiast spełnić kilka warunków.
 
Możliwości opodatkowania podatkiem liniowym ustawodawca nie przewidział w odniesieniu do podatników, którzy:
  • uzyskują przychód z działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik lub przynajmniej jeden z jego wspólników (w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki osobowej), wykonywał bądź wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.

 

 Skala podatkowa – obowiązujące stawki:

18%, 32%,

Podatek linowy:

19%

 

  • rozpoczynając działalność gospodarczą w kolejnym roku podatkowym podatnik nie będzie zatrudniony w ramach stosunku pracy, dla możliwości opodatkowania podatkiem liniowym dochodów uzyskiwanych ze świadczenia w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usług na rzecz byłego pracodawcy bez znaczenia jest, czy usługi te są tożsame z czynnościami wykonywanymi uprzednio w ramach stosunku pracy.

Kiedy podatek liniowy staje się opłacalny?

Głównym wyznacznikiem opłacalności podatku liniowego jest, oprócz kalkulacji związanych z brakiem możliwości skorzystania z omówionych preferencji i ulg podatkowych, wysokość osiągniętego dochodu. Z obliczeń wynika, iż podatek liniowy jest opłacalny po uzyskaniu dochodu 100 tys. zł.

Masz jakieś pytania lub wątpliwości? Potrzebujesz porady księgowej? Zapoznaj się z terminarzem Bezpłatnych Konsultacji Księgowych w Biurach 2+1 i zarezerwuj swój termin już teraz!


W razie wątpliwości zachęcam do zadawania pytań w komentarzach.gb

 

Gabriela Brzezińska
Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego
certyfikat księgowy nr 17674/2007

Podziel się tym artykułem ze znajomymi!

 

 

 

Sp. z o.o. spółka komandytowa – dlaczego warto?

Sp. z o.o. spółka komandytowa – dlaczego warto?

Duże podatki ograniczają zdolności produkcyjne i inwestycyjne biznesu co hamuje rozwój. Przedsiębiorcy dążą do maksymalizacji zysku,  pomnażania kapitału a celem jest rozwój więc szukają korzystnych i optymalnych rozwiązań. W każdej firmie przychodzi taki moment, że trzeba dokonać radykalnych zmian. Zastanawiasz się co może być ta zmianą w Twojej firmie? Częsta zmianą i podstawową na drodze rozwoju może być zmiana formy prowadzenia biznesu.

 

Popularną formą prowadzenia biznesu jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, w której komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a komandytariuszem – wspólnik tej spółki z o.o. lub też inna osoba fizyczna.

Główne korzyści z prowadzenia sp. z o.o. spółki komandytowej to:

  • uniknięcie podwójnego opodatkowania
  • przeniesienie odpowiedzialności za zobowiązania

 

Często przedsiębiorcy pytają się czy nie lepiej byłoby gdyby prowadzili swoją działalność gospodarczą w formie spółki komandytowej.

Odpowiadam wówczas, że Sp. z o.o. spółka komandytowa stanowi połączenie dwóch rodzajów spółek pozwalające na optymalizację podatkową przy odpowiedniej wysokości obrotów. Podstawową rolą spółki z o.o. jest reprezentacja, zarządzanie i administracja spółką z o.o. sp. Komandytową. Spółka taka pozwala również uniknąć podatku CIT.  Dochody osób fizycznych będących wspólnikami spółki komandytowej podlegają opodatkowaniu jedynie podatkiem dochodowym od osób fizycznych – PIT. Niewątpliwe ta konstrukcja spółki pozwala na zaoszczędzeniu na podatkach.

 

Jak rozliczyć podatek dochodowy

Jedną z najważniejszych korzyści prowadzenia działalności w ramach spółki osobowej (za wyjątkiem spółki komandytowo-akcyjnej) jest opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodu jej wspólników, a nie samej spółki. Dotyczy to również wspólników spółki komandytowej – komandytariuszy.

Istotną cechą tego rodzaju spółki jest to, że co najmniej jeden z jej wspólników (będących osobami fizycznymi) ponosi odpowiedzialność za zobowiązania i może ją reprezentować (komplementariusz), a co najmniej jeden nie ma prawa reprezentacji, a odpowiedzialność ponosi tylko do wysokości zadeklarowanej, i niepokrytej sumy zobowiązania (komandytariusz).

Udziałowiec  będący spółką z o.o. również nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki, ale zysk wypracowany przez spółkę kapitałową podlega CIT. Część zysku przeznaczona na dywidendę jest po raz kolejny opodatkowana odpowiednio PIT albo CIT.

Spółka z o.o. spółka komandytowa pozwala na uniknięcie podwójnego opodatkowania występującego w spółce z o.o.

 

Odpowiedzialność w sp. z o.o. spółce komandytowej

Za zaległości podatkowe spółki komandytowej odpowiada tylko komplementariusz czyli sp. z o.o.

Postawienie się przez osobę fizyczną w roli komandytariusza, który zgodnie z umową spółki czerpie 99% zysków spółki, pozwala maksymalizować zysk i jednocześnie wyłączyć możliwość ponoszenia przez niego odpowiedzialności za zobowiązania spółki.

Komplementariuszem takiej spółki jest sp.  o.o. Stąd nazwa spółki  z końcówką  “sp. z o.o. spółka komandytowa”. Spółkę z o.o. występującą w roli komplementariusza najczęściej zakłada sam komandytariusz albo osoby od niego zależne.  On sam może pojawiać się w zarządzie tej spółki. Reprezentując spółkę z o.o. wykonuje za nią czynności w imieniu spółki komandytowej. Zarząd spółki z o.o., która jest komplementariuszem kieruje działalnością spółki komandytowej.

 

Końcówka nazwy “sp. z o.o. spółka komandytowa” u  przedsiębiorców – jakie budzi skojarzenia?

Spółki z o.o., które występują w roli komplementariuszy, są zazwyczaj zakładane tylko do tego celu. W większości przypadków posiadają minimalny kapitał zakładowy (5.000 zł) tym samym nie gwarantują możliwości zaspokojenia zobowiązań spółki komandytowej ze swego majątku.

Wierzyciele nie mogą sięgać do majątku komandytariuszy. Komandytariusz po wniesieniu wkładu pokrywającego sumę komandytową nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki.

Taka konstrukcja jest korzystna dla komandytariusza ale może budzić wątpliwości u kontrahentów. Tworzenie spółki w sposób zabezpieczający wspólnika przed ryzykiem pociągnięcia go do odpowiedzialności za zobowiązania spółki pozostawia u kontrahentów wątpliwość czy spółka zamierza w ogóle wykonywać swe zobowiązania.

 

Ubezpieczenia wspólników 

Ubezpieczenie społeczne i zdrowotne to dodatkowy wydatek, o którym musisz pamiętać

Komandytariusz będący osobą fizyczną nie unika płacenia składek ZUS. Jest traktowany jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność  ustawy i w razie braku zbiegu tytułów do ubezpieczeń podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Jeśli komandytariusz jest jednocześnie jedynym wspólnikiem spółki z o.o., to również będzie posiadać kolejny tytuł do podlegania ubezpieczeniom. Oznacza to konieczność płacenia dodatkowej składki zdrowotnej.

 

Masz jakieś pytania, spostrzeżenia?  Zostaw komentarz pod artykułem.

gb

Gabriela Brzezińska
Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego
certyfikat księgowy nr 17674/2007

↓ Podziel się tym artykułem ze znajomymi!

 

Działalność sezonowa – czy wiesz jak prawidłowo ją rozliczyć?

Działalność sezonowa – czy wiesz jak prawidłowo ją rozliczyć?

 

          Przedsiębiorco, jeżeli chcesz podjąć działalność tylko na czas sezonu, to sprawdź jakie wiążą się z tym obowiązki. Oto kilka moich wskazówek dla Ciebie.

Podpowiadam:

  • Czy biznes prowadzony sezonowo trzeba zarejestrować?
  • Jaka działalność może być działalnością sezonową?
  • Czy prowadząc działalność sezonową również masz obowiązek płacenia podatków?
  • Czy trzeba składać deklaracje VAT?
  • Jak jest rozwiązana kwestia zawieszenia działalności poza sezonem?
  • Co z ZUS-em w trakcie zawieszenie działalności?
  • Czy podatek od nieruchomości trzeba płacić bez względu na zawieszenie?

 

Czy wiesz, że biznes prowadzony sezonowo trzeba zarejestrować?

Sytuacja, kiedy działalność prowadzona jest sezonowo nie powoduje, że nie ma obowiązku jej rejestracji we właściwych organach i konieczności spełnienia przez jej właściciela wielu formalności, które obciążają wszystkich przedsiębiorców.

Jeśli działalność wykonywana sezonowo spełnia warunki działalności gospodarczej, tzn. ma charakter zarobkowy, jest działalnością wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, a także działalnością zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły, to należy ja zarejestrować.

 

Własną firmę można założyć jako jednoosobową działalność gospodarczą lub spółkę cywilną w ramach Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) bądź w formie spółki prawa handlowego na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.

CEIDG jest jawnym, ogólnodostępnym, online rejestrem zawierającym firmy wszystkich przedsiębiorców działających jednoosobowo oraz w spółkach cywilnych. Wpis do tego rejestru jest bezpłatny i należy go dokonać za pośrednictwem formularza CEIDG-1. Założyć własną jednoosobową firmę na podstawie wpisu do CEIDG można online, bez wychodzenia z domu. W takim jednak przypadku przyszły przedsiębiorca musi posiadać bezpieczny podpis elektroniczny bądź profil zaufany, który należy wcześniej założyć za pośrednictwem platformy ePUAP.

Możliwe jest też wypełnienie wniosku CEIDG-1 w Internecie, np. z wykorzystaniem kreatora wniosku, w tzw. trybie anonimowym bez zakładania konta w systemie CEIDG. Wypełnienie wniosku w tym trybie wymaga wizyty przedsiębiorcy w urzędzie gminy bądź miasta w ciągu 7 dni od daty wypełnienia wniosku w celu potwierdzenia tożsamości.

We wniosku o wpis do CEIDG jest informacja dotycząca m.in. oświadczenia o wyborze przez przedsiębiorcę formy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W przypadku wyboru karty podatkowej do wniosku można dołączyć formularz PIT-16. Wybranej formy opodatkowania nie można zmienić do końca danego roku podatkowego. Obligatoryjna zmiana formy opodatkowania w trakcie wykonywania działalności gospodarczej jest możliwa tylko na zasadach określonych w przepisach podatkowych.

 

Działalność sezonowa a preferencje

Dokonując rejestracji działalności przedsiębiorca można dokonać wyboru preferencyjnych składek ZUS przysługujących w początkowej fazie działalności, ze zwolnienia z VAT oraz czy będzie zaliczki na podatek dochodowy będą opłacane miesięcznie czy kwartalnie. Obowiązek dokonania rejestracji, jako podatnika VAT nie dotyczy podatników korzystających ze zwolnienia z VAT z uwagi na nieprzekroczenie limitu obrotów (tzw. drobnych przedsiębiorców) oraz podatników zwolnionych przedmiotowo z VAT (wykonujących wyłącznie czynności zwolnione z VAT).

W terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności przedsiębiorca musi zgłosić się w ZUS do odpowiednich ubezpieczeń (złożyć druk ZUS ZUA/ZZA).

 

Jaka działalność jest prowadzona sezonowo?

Czy Twoja działalność to działalność sezonowa?

W wakacje popularne jest wynajmowanie pokoi i prywatnych kwater turystom. Należy zwrócić uwagę, iż wynajmowanie pokoi przez rolników, sprzedaż posiłków domowych i świadczenie przez nich w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów nie jest działalnością gospodarczą i nie podlega przepisom ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Prywatne obiekty niebędące obiektami hotelarskimi mogą być przeznaczane na pobyt turystów, jeżeli spełniają minimalne wymagania co do wyposażenia, zakresu świadczonych usług, a także sanitarne i przeciwpożarowe. Aby móc świadczyć takie usługi, poza kwestią założenia własnej działalności gospodarczej, konieczne jest dokonanie rejestracji takiego obiektu w ewidencji prowadzonej przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce jego położenia.

Przedsiębiorcy zamierzający prowadzić kempingi lub pola biwakowe muszą uzyskać przede wszystkim tzw. zaszeregowanie obiektu do określonego rodzaju oraz nadanie odpowiedniej kategorii. Zaszeregowania kempingów dokonuje właściwy miejscowo marszałek województwa, natomiast pól biwakowych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).

 

Ze szczególnymi obowiązkami wiąże się działalność sezonowa polegająca na produkcji i wprowadzaniu do obrotu żywności z pomieszczeń ruchomych i tymczasowych, takich jak namioty, stragany, ruchome punkty sprzedaży. Przedsiębiorcy wykonujący taką działalność muszą stosować się do przepisów ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Podlegają bowiem szczególnej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Procedurze rejestracji bez obowiązku zatwierdzenia podlegają m.in. gospodarstwa agroturystyczne, a także obiekty ruchome lub tymczasowe, które zostały dopuszczone do stosowania przez właściwe organy urzędowej kontroli żywności w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Przedsiębiorcy planujący prowadzić handel na straganach i stoiskach usytuowanych na ulicznych placach czy chodnikach, muszą uzyskać zgodę na umieszczanie w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. Chodzi tu z reguły o kioski, kontenery, pawilony. Zgodę na ich umieszczenie (np. zajęcie pasa drogowego) wydaje w drodze decyzji administracyjnej zarządca drogi. Należy również pamiętać, że za zajęcie takiego miejsca pobierana jest opłata, której wysokość ustalana jest w uchwale rady danej gminy (miasta).

Również w zakresie organizowania tzw. letnich ogródków przedsiębiorcy muszą wystąpić do zarządcy drogi o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego, czyli najczęściej chodnika.

 

Jeśli prowadzisz działalność sezonową- masz obowiązek płacenia podatków!

Przedsiębiorcy prowadzący działalność sezonową również zobowiązani są odprowadzać podatek dochodowy od uzyskiwanych dochodów, ryczałt do uzyskiwanego przychodu albo kwotę wynikającą z karty podatkowej (w zależności od formy opodatkowania). Inne są zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych przy opodatkowaniu wg skali lub podatkiem liniowym. Przy działalności prowadzonej sezonowo wysokość miesięcznego odpisu ustala się poprzez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie. W miesiącach sezonu koszty działalności będą zwiększone poprzez podwyższone odpisy amortyzacyjne, poza sezonem odpisy te nie będą naliczane.

 

Czy trzeba składać deklaracje VAT?

Przedsiębiorcy będący czynnymi podatnikami VAT prowadzący działalność sezonową muszą pamiętać o konieczności składnia deklaracji VAT i zapłaty należnego podatku VAT w okresie, kiedy faktycznie działalność przynosi dochody. Po za sezonem, kiedy nie będzie przychodów i tym samym VAT-u należnego, deklaracje podatkowe trzeba składać nawet, gdy kwoty są zerowe.

Można skorzystać ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego dla podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 tys. zł, ale czasem to rozwiązanie jest mało korzystne.

Zwolnienie bowiem oznacza brak możliwości odliczenia podatku naliczonego. Przy działalności sezonowej występują często nadwyżki podatku należnego nad naliczonym w okresie sezonu oraz naliczonego nad należnym poza sezonem, kiedy to przedsiębiorcy ponoszą duże koszty związane z przygotowaniem do sezonu (np. materiałów do zorganizowania stoiska w miejscowości turystycznej).

Ze zwolnienia z VAT korzysta również sprzedaż dokonywana przez podatnika rozpoczynającego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu VAT w trakcie roku podatkowego, jeżeli przewiduje on, iż jej wartość nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, kwoty 200.000 zł.

 

Zawieszenie działalności poza sezonem

Przedsiębiorcy sezonowi chcą zawiesić a nie likwidować działalność gospodarczą na okres poza sezonem. Z tej możliwości mogą skorzystać jedynie przedsiębiorcy niezatrudniający pracowników, a zawieszenie może wynosić od 1 do 24 miesięcy. W tym okresie nie obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, pozostaje złożenie deklaracji rocznej. Przedsiębiorca niezatrudniającego pracowników to ten, który nie nawiązał stosunku pracy z pracownikami w rozumieniu kodeksu pracy. Dlatego popularne jest zatrudnianie na podstawie umowy zlecenia na czas sezonu, gdyż nie ogranicza możliwości zawieszenia działalności przez przedsiębiorcę.

 

ZUS, a zawieszenie działalności

Przedsiębiorca podlega obowiązkowi ubezpieczeń w ZUS od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania jej wykonywania. Nie wlicza się do tego czasu okresu, na który prowadzenie działalności zostało zawieszone. Wskutek zawieszenia działalności gospodarczej przedsiębiorca przestaje być objęty obowiązkiem ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego w ZUS od dnia, w którym rozpoczyna się to zawieszenie i trwa do dnia poprzedzającego dzień wznowienia wykonywania działalności. Za czas trwania zawieszenia firmy przedsiębiorca jest zwolniony z opłacania siebie składek ubezpieczeniowych do ZUS. W czasie tym nie przekazuje też żadnych druków rozliczeniowych. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna od pierwszego dnia danego miesiąca kalendarzowego.

Każdy dzień zawieszenia działalności to okres przerwy w obowiązkowych ubezpieczeniach, zwalniający z opłaty składek ZUS.

Jeżeli przedsiębiorca zawiesza działalność w trakcie miesiąca kalendarzowego, to za okres jej prowadzenia w tym miesiącu ma obowiązek przekazać do ZUS odpowiednie druki rozliczeniowe. Rozliczy w nich składki ubezpieczeniowe za czas, w którym działalność gospodarcza była przez niego w tym miesiącu prowadzona. Składki społeczne za siebie i ewentualnie współpracownika rozlicza proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności w tym miesiącu. Składkę zdrowotną opłaca w pełnej obowiązującej go wysokości.

 

Podatek od nieruchomości trzeba płacić bez względu na zawieszenie!

W przypadku działalności sezonowej dosyć dużym obciążeniem może być podatek od nieruchomości. Pomimo tego, że działalność jest prowadzona przez 3-4 miesiące w roku, często nieruchomość trzeba utrzymywać przez cały rok.  Podatek płaci się według stawek podwyższonych za cały rok podatkowy. Zawieszenie działalności gospodarczej nie ma wpływu na wysokość podatku, gdyż stawki niższe mogą być jedynie zastosowane do budynków mieszkalnych lub ich części, które były wykorzystywane na prowadzenie działalności gospodarczej i opodatkowane stawką wyższą.

 

O tym jaka wybrać formę opodatkowani dowiesz się w artykule ‘Wybór formy opodatkowania

 

W razie pytań i wątpliwości zapraszamy do kontaktu z Biurem Rachunkowym 2+1.

Osoby rozpoczynające działalność gospodarczą jak i zakładające spółki osobowe oraz spółki prawa handlowego zapraszamy do Biura Rachunkowego 2+1 na bezpłatne konsultacje z naszymi księgowymi w każdy czwartek do Gdańska lub do Gdyni.

 

gb

Gabriela Brzezińska
Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego
certyfikat księgowy nr 17674/2007

↓ Podziel się tym artykułem ze znajomymi!

Jak wystawić fakturę?

Jak wystawić fakturę

 

Wystawiona faktura powinna stwierdzać, że dokonałeś sprzedaży. Na fakturze musisz umieścić datę sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy. Sprawdź jak wystawić fakturę prawidłowo.

 

Co to jest faktura?

Faktura jest dokumentem w formie papierowej lub w formie elektronicznej. Musi zawierać dane określone w przepisach podatkowych. Przez fakturę elektroniczną rozumie się fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym

Wszelkie regulacje dotyczące zasad fakturowania znajdują się w przepisach ustawy o VAT.

 

Ile egzemplarzy wystawić?

Faktury, w tym także faktury korygujące oraz noty korygujące, a także duplikaty tych dokumentów wystawiane być powinny w najmniej dwóch egzemplarzach:
1) oryginał otrzymuje nabywca,
2) kopię zatrzymuje sprzedawca.

Są sytuacje, gdy  faktura jest wystawiana w najmniej trzech egzemplarzach.

Dotyczy to dokonywania wewnątrzwspólnotowej dostawy nowego środka transportu dla nabywcy, który nie podał dla tej czynności numeru identyfikacyjnego VAT UE . W takiej sytuacji druga kopia przesyłana jest do biura wymiany informacji o VAT.

Oryginał faktury powinien zawierać słowo ORYGINAŁ, a kopia – słowo KOPIA. Brak tych danych nie ma szczególnego znaczenia dla opodatkowania VAT, dla nabywcy  oraz dla prawa do odliczenia podatku naliczonego określonego na fakturach.

Jak wystawić fakturę: co powinna zawierać faktura?

1) datę wystawienia,

2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę,

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług (w tym adres oraz NIP),

4) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów albo wykonania usługi bądź datę otrzymania zapłaty, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,

5) dane dotyczące towaru lub usługi (w tym miarę i ilość),

6) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto),

7) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen,

8) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto),

9) stawkę podatku,

10) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku,

11) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku,

12) kwotę należności ogółem,

13) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług w rozliczeniu kasowym, wyrazy “metoda kasowa”,

14) w przypadku faktur samofakturowanych- wyraz “samofakturowanie“,

15) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy “odwrotne obciążenie“.

 

Ponadto, są faktury, które powinny zawierać jeszcze takie informacje jak:

1) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku wskazanie:

  1. a) przepisu, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie,
  2. b) przepisu dyrektywy 2006 /112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub
  3. c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że sprzedaż korzysta ze zwolnienia,

2) w przypadku postępowania egzekucyjnego – nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika – imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres,

3) w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego – nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku,

4) gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu – datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:

  1. a) przebieg pojazdu – dla pojazdów lądowych,
  2. b) liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu – dla jednostek pływających oraz statków powietrznych.

 

Przepisy nie określają jak wystawić fakturę od strony technicznej.

Możesz to zrobić w sposób prze ciebie wybrany, np. ręcznie lub za pomocą programów do wystawiania faktur. Możesz także samodzielnie przygotować wzór w Excel. Ważne, żeby faktura spełniały powyższe i żebyś zachował właściwa numerację.

Faktura może być wystawiona prze Ciebie zarówno papierowo, jak i elektronicznej.

 

Zobacz wzór faktury VAT: faktura vat wzor

 

Podstawa prawna: ustawa o podatku od towarów i usług (Dz.U z 2004 Nr 54 poz. 535 z późn. zm.)

 

Biuro Rachunkowe 2+1 pracując ze swoimi Klientami dostarcza również narzędzia ułatwiające pracę przedsiębiorcom. Jednym z nich jest program do wystawiania faktur, który jest zintegrowany z system księgowym w Biurze 2+1.

Zasad wystawiania faktur jest znacznie więcej i pytaj o te sprawy księgowej. Zapamiętaj te najważniejsze. Jeżeli z tego co napisałam jest coś dla Ciebie niejasne lub chcesz wiedzieć więcej – zostaw komentarz lub napisz do mnie.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na tematy księgowe to zachęcam do zadawania pytań.

gb

Gabriela Brzezińska
Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego
certyfikat księgowy nr 17674/2007

↓ Podziel się tym artykułem ze znajomymi!

Strata podatkowa może pomniejszyć podatek do zapłaty

Strata podatkowa może pomniejszyć podatek do zapłaty.

strata podatkowaStrata podatkowa może być sposobem na zaoszczędzenie pieniędzy gdyż pomniejsz podatek do zapłaty gdy firma osiąga dochód podatkowy. Strata podatkowa może wystąpić w firmie każdego Przedsiębiorcy. Szczególnie na początku prowadzenia biznesu, ze względu na koszy związane z jego uruchomieniem i „rozkręceniem”. Przedsiębiorca ma prawo obniżyć dochód o stratę osiągniętą w poprzednich latach. Najkrótszy okres, w którym może wykorzystać całą ulgę wynosi 2 lata, a najdłuższy to 5 lat.

 

Strata podatkowa jest możliwa do odliczenia w ramach danego źródła przychodów za określony rok podatkowy. Wysokość corocznego pomniejszenia nie może przewyższać 50 proc. kwoty poniesionej Zatem najkrótszy okres, w jakim może być rozliczona strata, wynosi dwa kolejno po sobie następujące lata podatkowe.

 

Strata podatkowa w spółkach kapitałowych

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty. Dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, to różnica jest stratą. Tak obliczoną stratę podatnik może obniżyć dochód w kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych.

 

Przykład spółki ABC

Spółka ABC w roku 2015 poniosła stratę 100 tys. zł. W roku 2016 będzie mogła odliczyć od przychodu stratę w maksymalnej kwocie 50 tys. zł. Warunkiem jest osiągnięcie przychodu, od którego będzie możliwe odliczenie  tej straty. Jeżeli spółka ABC zdecyduje się na rozliczenie straty w maksymalnym ustawowym okresie 5ciu lat, to może co roku, w kolejno po sobie następujących latach, odliczać po 20 tys. zł. Kwoty te nie muszą być równe. Odliczenie w danym roku nie może przekraczać 50 proc. rozliczanej straty.

 

Strata podatkowa u prowadzących działalność gospodarczą

Tak jak u osób prawnych, w spółkach, jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, to różnica jest stratą ze źródła przychodów. O wysokość straty ze źródła przychodów poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 proc. kwoty tej straty.

 

Przykład Pani Ewy

Pani Ewa prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną według skali podatkowej. Dodatkowo jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę. Ze względu na duże wydatki związane z rozwijaniem firmy rok 2014 pani Ewa zakończyła stratą z działalności gospodarczej w kwocie 12 tys. zł. Rok 2015 również przyniósł jej stratę z działalności w kwocie 5 tys. zł, ale jej dochody ze stosunku pracy za 2016 r. wyniosą 82 tys. zł.

W tej sytuacji strat firmowych z  lat 2015 i 2016 nie może rozliczyć z dochodami ze stosunku pracy, gdyż straty te i dochód wygenerowane zostały w dwóch różnych źródłach przychodu. Stratę będzie mogła rozliczać w roku 2017 dopiero po osiągnięciu dochodu z działalności gospodarczej.

 

Więcej na tematy zatrzymania pieniędzy w firmie dowiesz się z artykułu ‘Jak zatrzymać pieniądze w firmie’

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na tematy księgowe to zachęcam do zadawania pytań.

gb

Gabriela Brzezińska
Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego
certyfikat księgowy nr 17674/2007

Podziel się tym artykułem ze znajomymi!

Znak towarowy może być sposobem na obniżenie podatku dochodowego

 Znak towarowy może być sposobem na obniżenie podatku dochodowego

znak towarowy

W wielu firmach, znak towarowy często są jednymi z najcenniejszych aktywów. Jednak wiele właścicieli firm nie bierze pod uwagę jak duże korzyści i oszczędności podatkowe mogą zostać osiągnięte przy wykorzystaniu znaków towarowych.

 

W rozumieniu przepisów podatkowych znak towarowy jest wartością niematerialną i prawną. Jak inne wartości niematerialne i prawne firma nie ma możliwości jego amortyzacji podatkowej w przypadku jeżeli został przez podatnika wytworzony.

 

Znak towarowy staje się kosztem podatkowym

Można tego dokonać poprzez tzw. podatkową aktywację znaku towarowego, którą można osiągnąć poprzez „step-up”. Jest to dokonanie czynności, które umożliwią przyjęcie rynkowej wartości znaku towarowego w księgach podatnika a tym samym umożliwią ich amortyzację, która będzie kosztem podatkowym.

 

Optymalizacja z wykorzystaniem znaku towarowego może przybrać różne formy

Po pierwsze można dokonać aktywacji podatkowej w celu amortyzacji znaku towarowego, po drugie można czerpać zyski z licencjonowania znaków i re-inwestycję uzyskiwanych w ten sposób środków pieniężnych.

 

Znak towarowy na umowie licencyjnej

Umowa licencyjna może być odpłatna lub nieodpłatna. Prawo do pobierania opłat licencyjnych powstaje gdy jest to zawarte w umowie. Najczęstsze opłaty za znak towarowy to: ciągłe, ryczałtowe i jednorazowe. W razie wątpliwości uznaje się, że iż opłata ma charakter ciągły. Ustalając wysokość opłaty licencyjnej bierze się pod uwagę szereg rozmaitych czynników. Są to: zasięg terytorialny i czasowy licencji, ewentualna wyłączność licencjobiorcy, możliwość udzielania sublicencji, hipotetyczne korzyści licencjobiorcy, branża w której znak jest stosowany oraz popularność danego znaku na rynku. Z reguły opłatę licencyjną liczy się jako określony procent obrotów netto.

 

Wykorzystując te rozwiązania trzeba mieć na uwadze, że żadna struktura nie może być wykorzystywana w celu umyślnego narażania innych podmiotów obrotu gospodarczego na straty, ani wyłącznie w celu unikania opodatkowania. Każda forma optymalizacji podatkowej i prawnej wymaga odpowiedniego zaplanowania i prawidłowego wdrożenia. Więcej metod na optymalizację podatkową dowiesz się z tego artykułu.

 

W razie wątpliwości zachęcam do zadawania pytań w komentarzach.

gb

Gabriela Brzezińska

Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego

certyfikat księgowy nr 17674/2007

Podziel się tym artykułem ze znajomymi!

 

Dofinansowanie studiów podyplomowych

Dofinansowanie studiów podyplomowych

Klient Biura Rachunkowego 2+1, który prowadzi spółkę z o.o. zatrudnia  dyrektora sprzedaży na podstawie umowy o zarządzanie.  Dyrektor zwrócił się z pytaniem do Klienta czy uzyskałby od spółki dofinansowanie studiów podyplomowych (menadżerskich). Uzasadnił to, iż zdobyta wiedza z tego zakresu będzie bardzo przydatna w zarządzaniu zespołem sprzedaży w spółce. Klient zwrócił się do księgowej w 2+1 z pytaniem czy wartość tego świadczenia będzie  przychodem do opodatkowania. Co doradziła księgowa?

 

Co w kwestii dofinansowania studiów doradziła księgowa w 2+1?

W tej sytuacji dofinansowanie studiów podyplomowych dla menadżera będzie przychodem do opodatkowania. Przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym również przychody z tego rodzaju umów zawieranych w wykonywaniu działalności gospodarczej, zalicza się do przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Przychodami tymi są również świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane przez menadżera w związku z zawartym kontraktem menedżerskim.

 

Dofinansowanie studiów podyplomowych przez spółkę należy zakwalifikować u niego jako przychód z działalności wykonywanej osobiście. Dofinansowanie studiów podyplomowych w tej sytuacji nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.  

Inaczej rzecz wyglądałaby gdyby menadżer był zatrudniony na umowę o pracę. W takim przypadku dofinansowanie studiów podyplomowych nie stanowiłoby przechodu i nie podlegało opodatkowaniu.

 

W sytuacji przedstawionej przez właściciela spółki należy ustalić wartość nieodpłatnego świadczenia w postaci dofinansowanych studiów podyplomowych w wysokości dokonanych za niego z tego tytułu opłat. Będzie to cena zakupu.

 

Kwotę tą księgowa w 2+1 doliczy do wynagrodzenia otrzymanego w danym miesiącu przez menedżera i od sumy tych składników obliczy, podatek dochodowy od osób fizycznych.

 

Jeżeli potrzebujesz porady księgowej zapraszam do mnie i do mojego Biura Rachunkowego 2+1. Zapraszam do kontaktu!

Masz jakieś pytania, spostrzeżenia?  Zostaw komentarz pod artykułem.

gb

Gabriela Brzezińska

Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego

certyfikat księgowy nr 17674/2007

 

Podziel się tym artykułem ze znajomymi!

Sposób opłacania zaliczek w 2017r.

Sposób opłacania zaliczek w 2017r.

Jeśli prowadzisz działalność gospodarczą i rozliczasz się z podatku na zasadach ogólnych luty jest miesiącem, w którym masz wybór sposobu opłacania zaliczek w 2017r. na podatek dochodowy. Sprawdź czy nowy sposób opłacania zaliczek w 2017r. jest dla Ciebie.

 

zaliczki w 2017Nie każdy taki przedsiębiorca ma obowiązek płacić zaliczki na podatek dochodowy co miesiąc.

Przedsiębiorcy, którzy na potrzeby podatku dochodowego posiadają status małego podatnika i rozpoczynający w roku podatkowym działalność gospodarczą mają możliwość wpłacania podatku dochodowego co kwartał.

 

Prawo do skorzystania z kwartalnych wpłat mają:

  • Przedsiębiorcy opłacający podatek dochodowy według skali podatkowej,
  • Przedsiębiorcy opłacający podatek liniowy.

Jeśli zdecydujesz się na zaliczki kwartalne zobowiązany jesteś wpłacać do dnia 20. każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka. Za ostatni kwartał zaliczkę odprowadzisz do dnia 20 stycznia kolejnego roku podatkowego.

 

Aby wybór kwartalnego opłacania zaliczek na 2017 r. był skuteczny, musisz zawiadomić urząd skarbowy o jego dokonaniu w terminie do 20 lutego br. Osoba rozpoczynająca prowadzenie działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego zawiadomienie o wyborze kwartalnego opłacania zaliczek składa w terminie do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. O kwartalnych rozliczeniach z fiskusem przeczytasz również tutaj.

 

Możesz opłacać również zaliczki uproszczone

W trakcie roku podatkowego zaliczki na podatek opłaca się w stałej kwocie, bez względu na wysokość uzyskanego dochodu. Dokonanie takiego wyboru też należy zgłosić. Musisz zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego w formie pisemnej, jak w przypadku zaliczek kwartalnych, do 20 lutego br.

Raz złożone zawiadomienie o wyborze opłacania zarówno kwartalnych, jak i uproszczonych zaliczek dotyczy również lat następnych.

 

Przedsiębiorcy opłacający w poprzednich latach zaliczki uproszczone lub kwartalne, którzy zechcą zrezygnować z tego sposobu ich regulowania w 2017 r., powinni do dnia 20 lutego br. zawiadomić o tym urząd skarbowy. Na temat zaliczek uproszczonych pisałam również w tym artykule.

 

Zawiadomienie o wyborze kwartalnych lub uproszczonych zaliczek oraz zawiadomienie o rezygnacji z ich opłacania możesz złożyć na podstawie swobodzie działalności gospodarczej za pośrednictwem CEIDG.

 

Jeżeli potrzebujesz pomocy przy zakładaniu działalności gospodarczej lub porady księgowej zapraszam do mnie i do mojego Biura Rachunkowego 2+1. Zapraszam do kontaktu!

 
Masz jakieś pytania, spostrzeżenia?  Zostaw komentarz pod artykułem.

gb

Gabriela Brzezińska

Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego

certyfikat księgowy nr 17674/2007

 

Podziel się tym artykułem ze znajomymi!

 

PIT-28 za 2016r. do końca stycznia!

 PIT-28 za 2016r. do końca stycznia !PIT-28 za 2016

 

31 stycznia 2017r., we wtorek, mija termin złożenia zeznania przez podatników korzystających z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

 

Dzień 31 stycznia 2017r. jest tym ostatnim dniem zapłaty ryczałtu za grudzień 2016r. (dla opłacających podatek miesięcznie) albo za IV kwartał 2016r. (dla rozliczających się kwartalnie) na rachunek urzędu skarbowego.

 

Jeżeli nie złożysz go w terminie nie będziesz miał prawa zwracać się do urzędu skarbowego przywrócenie tego terminu.

 

Jakie załączniki mogę dołączyć do PIT-28?

Jeżeli istnieje taki obowiązek, do zeznania PIT-28 należy załączyć wybrane załączniki:

  • informację o przychodach podatnika z działalności prowadzonej na własne nazwisko oraz z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze (PIT-28/A)
  • informację o przychodach podatnika z działalności prowadzonej w formie spółki (spółek) osób fizycznych (PIT-28/B)
  • informację o odliczeniach od dochodu (przychodu) i od podatku (PIT/O)
  • oświadczenie o wysokości wydatków związanych z inwestycją służącą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych (PIT-2K)
  • informację o odliczeniu wydatków mieszkaniowych (PIT/D)

 

Obowiązek złożenia zeznania PIT – 28 dotyczy nie tylko przedsiębiorców opodatkowanych ryczałtem, ale także osób osiągających przychody z tzw. prywatnego najmu, którzy wybrali tę formę rozliczeń z fiskusem.

 

Do jakiego urzędu i w jaki sposób złożyć dokumenty?

Należy go złożyć w urzędzie skarbowym właściwym według swojego miejsca zamieszkania.

PIT-28 za 2016 r. nie trzeba dostarczać do urzędu skarbowego w wersji papierowej. Można przesłać go przez internet jako dokument elektroniczny. Wystarczy wypełnić odpowiedni druk.

Można to zrobić w następujący sposób:

albo
  • za pośrednictwem uprzednio ściągniętej z tej strony aplikacji.

 

Więcej informacji o zasadach dotyczących rozliczania się z podatków ryczałtem i sporządzenia Pit-28 uzyskasz w Biurze Rachunkowym 2+1 Serdecznie zapraszamy do kontaktu!

 

Masz jakieś pytania, spostrzeżenia?  Zostaw komentarz pod artykułem.

gb

Gabriela Brzezińska

Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego

certyfikat księgowy nr 17674/2007

 

Podziel się tym artykułem ze znajomymi!

 

 

 

Kwota wolna od podatku 2017r.

Kwota wolna od podatku 2017r.Kwota wolna od podatku 2017

 

W tym roku kwota wolna od podatku budzi szereg wątpliwości. Już wyjaśniam o co w tym wszystkim chodzi.

 

W 2016 r., jak i już od 2017 r. obowiązuje dwustopniowa skala podatkowa, która ma dwie stawki, w wysokości 18% i 32%.  Podatek według stawki w wysokości 18% zapłaci osoba opodatkowana według skali podatkowej, której dochody w roku podatkowym nie przekroczą kwoty 85.528 zł.

Uzyskanie wyższego dochodu będzie oznaczało konieczność zapłacenia podatku według stawki 32%.

Przedsiębiorca opodatkowany według skali dodatkowo ma prawo do zmniejszenia podatku o kwotę wolną podatku, która w 2017 r. wynosi 556,02 zł (3089,00 x 18%). Kwotę tą będziesz odliczać na etapie obliczania zaliczek w ciągu roku. Jednak inaczej kwota podatkowa będzie się kształtowała w zeznaniu podatkowym, co obrazuje poniższe zestawienie.

 

Kwota wolna od podatku w zeznaniu podatkowym za rok 2017r. będzie obliczana według poniższych zasad:

 

Podstawa opodatkowania

(Twój dochód do opodatkowania) w zł

Wysokość kwoty zmniejszającej

w zł

do 6.600 1.188
ponad 6.600 nie więcej niż 11.000 od 1.188 do 556,02
ponad 11.000 nie więcej niż 85.528 556,02
ponad 85.528 nie więcej niż 127.000 od 556,02 do 0

 

Od tym jaka forma opodatkowania jest dla Ciebie najkorzystniejsza dowiesz się tym artykule.

 

W razie wątpliwości zachęcam do zadawania pytań w komentarzach.

gb

Gabriela Brzezińska

Prezes Zarządu 2+1 Biura Rachunkowego

certyfikat księgowy nr 17674/2007

Podziel się tym artykułem ze znajomymi!